W poszukiwaniu informacji na temat transpłciowości

Rozpoznanie

Sekcja związana z rozpoznaniem transpłciowości

human rights, equality, rainbow

Jeśli Zastanawiasz się nad tym czy możesz być osobą transpłciową, to mam nadzieję, że ten artykuł przybliży Ci pewne zagadnienia, oraz pomoże Ci znaleźć drogę do zrozumienia Siebie.

Nie mam wykształcenia psychologicznego, ale każda osoba transpłciowa zanim udaje się do specjalisty w tej dziedzinie musi być świadoma tego co się dzieje w jej głowie i kim tak na prawdę się czuje. Nikt nie jest w stanie nas odpowiednio nakierować i skłonić do pierwszego kroku lepiej jak My Sami. Czy myślisz, że każda osoba TS od razu wiedziała kim tak na prawdę jest? Znam przypadki, gdzie transpłciowość była tak mocno wypierana ze świadomości, że osoba TS zanim zdecydowała się na tranzycję była zagorzałym homofobem, transfobem i wszystko co wiązało się z inną orientacją niż hetero, było dla niej czymś bardzo złym. Prawdopodobnie powodem było wychowanie w środowisku, w którym od dziecka wpajano nienawiść do osób transpłciowych, gejów i lesbijek(przepraszam że pomijam asów, niebinarnych itd, jednak głównie będę zajmować się transpłciowością dotyczącą kobiet AMAB, aczkolwiek w panelu bocznym zamieściłam link do bloga transpłciowego Emila – gdyby jednak Panowie też tutaj zaglądali ).

W momencie kiedy od dziecka słyszysz dookoła jak ohydne jest bycie „pedałem, lesbą, transem” i to niejednokrotnie od własnych rodziców, przyjaciół, ukochanej Babci 🙂 , sąsiadów, kumpli z osiedla itd to jakie będzie twoje nastawienie? W wieku kilkunastu lat sprzeciwisz się światu i odwrócisz się od wszystkich? Albo zrobisz coming out?

Nie – będziesz to w Sobie dusić, połkniesz całkowicie jako najczarniejszy sekret, ponieważ znalezienie w Sobie siły na przyznanie się przed Samym Sobą i powiedzenie na głos : Jestem osobą transpłciową, będzie bardzo trudne, a co dopiero coming out przed resztą świata. Bywa, że przyłączasz się do grupy nienawistnych osób, dzięki czemu łatwiej będzie się Tobie zdystansować od własnej orientacji ( tej skrywanej) w myśl : skoro nienawidzę pedałów, transów i całego LGBT to znaczy, że Ja nie Jestem taki jak oni. W takim stanie można tkwić bardzo długo. Nasze mechanizmy oszukiwania Siebie są dobrze wykształcone, decydujemy się na założenie rodziny, spłodzenie dzieci i funkcjonowanie w społeczeństwie w ciele w którym jesteśmy. Nikt o nas nie wie i daje nam to złudne poczucie bezpieczeństwa. Jest to jednak spirala, w której tak na prawdę osuwamy się w dół w drodze do maksimum nieszczęścia. Czujemy, że jesteśmy niezadowoleni pomimo tego, że przecież w naszym życiu z pozoru niczego nie brakuje. Wypalamy coraz więcej papierosów, pijemy więcej alkoholu. Seks nie sprawia nam żadnej przyjemności, albo wręcz obrzydza. Warto zadać Sobie pytanie : czy zamierzam przeżyć życie po swojemu, czy tak jak chcą tego inni? W końcu życie jest tylko jedno.

two plush toys on wooden surface

WCZESNE DZIECIŃSTWO

Uważam, że jednym z pierwszych kroków do rozpoznania u Siebie transpłciowości (lub transseksualizmu – lekarze wciąż używają tego pojęcia, choć moim zdaniem niepoprawnie bo chodzi tutaj o płeć, a transseksualizm kojarzy się z seksem) jest powrót do wczesnego dzieciństwa. Jako dzieci jesteśmy rozbrajająco szczerzy. Nie udajemy – jesteśmy sobą bez względu na ocenę innych. Płeć odczuwalna jest wtedy najlepiej widoczna. Zabawki które wybieramy podświadomie, gry i zabawy w jakich uczestniczymy. Sposób ubierania i zachowanie, które jest dopasowane do tego co odczuwa dziecko, to bardzo istotne elementy wczesnego rozwoju. Na tym etapie nie da się oszukać i w 99% śmiało można określić jaką płeć odczuwalną ma dziecko. Wiem, że temat jest mocno kontrowersyjny – w wielu krajach pozwala się na tranzycję u dzieci, ale akurat w Polsce nie można rozpocząć korekty płci przed 18 rokiem życia ( znam natomiast TS, które pojawiły się u lekarza z rodzicami i za ich zgodą lekarz wypisał skierowanie na badania i przepisał hormony, więc wygląda na to, że mimo wszystko są wyjątki od reguły)

Wszystkie koleżanki mają lalki Barbie, ale Ty nie masz swojej, chociaż uwielbiałaś się nimi bawić. Traktują Cię na równi jak inną dziewczynkę chociaż nią nie jesteś. Grasz w gumę, unikasz chłopców, ubierasz buty na obcasie od Mamy/siostry. Przebierasz się w sukienki, chcesz mieć długie włosy i w tym celu zakładasz koszulkę na głowę żeby zwisała z tyłu imitując je. Lubisz różowe rzeczy i „księżniczkowe” motywy. Nie interesują Cię typowo chłopięce zajęcia, nie ciągnie Cię do gry w piłkę, jesteś grzeczna, nie lubisz ryzykownych zachowań. Najchętniej wzięłabyś wózek z lalką i poszła z koleżankami na spacer, ale ciągle tylko widzisz poirytowanie innych. Spotykasz się z niechęcią wśród chłopców, twoje imię jest przekształcane na damskie.

Jeśli dziecko przejawia takie cechy, a rodzice i otoczenie uważają, że z tego wyrośnie to moim zdaniem są w błędzie, bo dzieciak wykazuje większość cech obrazujących transpłciowość na wczesnym etapie. W wieku dojrzewania zacznie udawać, spróbuje się dostosować do otoczenia, żyć niezgodnie z płcią odczuwaną. Pojawią się stany depresyjne, może dojść do ucieczki w alkohol, narkotyki lub całkowita alienacja – pozostawanie w domu i unikanie życia społecznego. Jeśli nie uzyska fachowej pomocy, być może pojawią się próby samobójcze, samookaleczenia.

Może jednak będzie na tyle silne, że pójdzie na siłownię, zapisze się na sztuki walki, znajdzie Sobie dziewczynę, świetnie poradzi Sobie w życiu społecznym. Jednak w pewnym momencie życia dojdzie do silnego załamania nerwowego, choroby psychicznej, poczucia, że nie jest się w prawdziwym życiu, tylko jak w filmie „Truman Show” – każdy dookoła wie, że coś jest nie tak, ale udaje, że przecież wszystko gra bo masz pracę, znajomych, dobrze wyglądasz i „idziesz właściwym torem”. A może jako jeden z nielicznych przypadków znajdzie w sobie siłę, aby przeciwstawić się wszystkiemu i powiedzieć na głos : jestem osobą transpłciową? Szereg czynników sprawi, że albo się uda, rodzina zaakceptuje i będzie znacznie łatwiej, albo od teraz zacznie życie w nienawiści i cieniu najbliższych. Historie są różne.

woman, cyborg, sci fi

Internet i treści dla dorosłych

W obecnych czasach dostęp do internetu jest bardzo powszechny. W tym do treści dla dorosłych. Absolutnie nie namawiam do ich oglądania, jednak bywa, że są one popularne, szczególnie wśród nastolatków. I tu nasuwa się pytanie, które możesz zadać Sobie, zanim zada Ci je seksuolog podczas wizyty – do czego się masturbujesz? Wiem, że jest to kwestia indywidualna i często wstydliwa, jednak prawdą jest, że zadając Sobie to pytanie jesteś w stanie naprowadzić się na swoją tożsamość płciową. . Bardzo często osoby transpłciowe na początku myślą, że są gejem/lesbijką. Znam mnóstwo przypadków w których mężczyzna odkrywając w Sobie pociąg do drugiego mężczyzny klasyfikuje Siebie jako geja. To nic , że najchętniej wskoczyłby w damskie ciuszki, pełnił rolę małżonki i pilnował ciepła domowego ogniska, wymagając adorowania i opieki. Skoro jest w męskim ciele, a podobają mu się mężczyźni to uważa, że na pewno jest gejem.

Z tym, że gej to mężczyzna, któremu podobają się MĘŻCZYŹNI. W związku obaj będą dążyli do bycia jak najbardziej męskimi bo właśnie to nakręca ich orientację. Więc jeśli myślisz, że jesteś gejem tylko dlatego, że podobają Ci się faceci, to możesz być w błędzie. Jeśli denerwuje Cię fakt, że ciągle napotykasz za mało męskich facetów , że inni geje wymagają od Ciebie bycia bardziej męskim, a twoim marzeniem jest męski hetero, to zastanów się czy Ty na pewno jesteś gejem, czy może kobietą w męskim ciele. Wiele trans na początku identyfikowało Siebie błędnie jako geja lub uznawało, że życie jako homoseksualny mężczyzna to pewnego rodzaju pójście na kompromis ze swoją tożsamością płciową.

Niemniej jednak gdy usiądziesz i głębiej zastanowisz się nad treściami erotycznymi lub prostym faktem co tak na prawdę masz w głowie masturbując się – to pomoże Ci to zrozumieć ,że ma to silny związek z twoją tożsamością płciową.

Oczywiście temat jest znacznie głębszy i można być między innymi transpłciową lesbijką. Jak to? Normalnie – transpłciowość to nie orientacja tylko poczucie przynależności do danej płci. Więc jeśli jesteś mężczyzną, który kocha kobiety, ale sam również czuje się kobietą to po prostu jesteś transpłciową lesbijką. W związkach będzie denerwował Cię fakt, że ciągle wymaga Się od Ciebie bycia facetem – więc tylko na pierwszy rzut oka sytuacja może wydawać się kolorowa i ktoś może zadać głupie pytanie : to po co w ogóle przechodzić tranzycję? Właśnie po to, że Wszyscy identyfikują Cię z mężczyzną, którym się nie czujesz, a nie samym seksem człowiek żyje.

dyslexia, learning disorder, puzzle

Jeżeli czujesz, że całkiem możliwe, iż jesteś osobą transpłciową, ale nie masz pewności, lub masz pewność, jednak potrzebujesz potwierdzenia osoby trzeciej – pierwszym i najważniejszym krokiem dla Ciebie będzie konsultacja z psychologiem bądź seksuologiem. Nie bój się porozmawiać i wyrazić na głos swoich przemyśleń/podejrzeń na temat transseksualizmu. To wcale nie oznacza, że od razu wywracasz Swój Świat do góry nogami. Może się okazać, że po rozmowie zaczynasz myśleć w jaśniejszy sposób. Otwierają się zablokowane emocje, czujesz nagle znacznie większą przynależność swojego umysłu względem własnej osoby. To bardzo ważny krok, który prawdopodobnie przywróci twoje życie na właściwy tor.